O ACTA sporazumu
ACTA, ili trgovinski sporazum protiv falsifikacije (Anti-Counterfeiting Trade Agreement) je multilateralni međunarodni ugovor koji ima za cilj uspostavljanje međunarodnih standarda za zaštitu intelektualne svojine, odnosno za borbu protiv falsifikacije dobara, generičkih ljekova i autorskih prava. Potpisan je 1. oktobra 2011. godine, a potpisale su ga SAD, Australija, Japan, Kanada, Maroko, Novi Zeland, Singapur i Južna Koreja. U januaru 2012. godine, Evropska unija i 22 njene, države članice takođe su potpisale ovaj sporazum, tako da ukupan broj potpisnica sada iznosi 31. Nijedna od potpisnica još uvijek nije ratifikovala ovaj sporazum. Sporazum će stupiti na snagu kada ga bude ratifikovalo 6 država potpisnica.
Oni koji se zalažu za stupanje na snagu ovog sporazuma navode kako on predstavlja odgovor na povećanu globalnu trgovinu falsifikovanim dobrima i internet pirateriju. U razvoju ovog sporazuma najviše učešća upravo su i imale velike organizacije zasnovane na intelektualnoj svojini, poput Motion Pictures Association of America, koja predstavlja udruženje 6 najvećih holivudskih filmskih studija. Konkretne kriminalne sankcije bi zavisile od država potpisnica, ali bi svakako značile zatvorske i visoke novčane kazne za kompanije optužene za pirateriju. Protivnici, s druge strane, kažu da ovaj Sporazum izrazito negativno utiče na osnovna prava korisnika interneta – slobodu izražavanja i privatnost. Oni u prvi plan ističu negativne strane Sporazuma, prije svega ukazujući na opasnost od toga što će internet provajderi sakupljati podatke o svojim korisnicima i o onome što isti preuzimaju sa interneta, radi preduzimanja potencijalnih zakonskih akcija.
Zagovornici ACTA-e, međutim, tvrde da se većina informacija koje se mogu naći na internetu u vezi sa ovim sporazumom odnose na njegove ranije nacrte, te da je on u međuvremenu izmijenjen.
Inače, pregovori o ACTA aporazumu datiraju još iz 2006. godine, o čemu je svjetska javnost dobila saznanja 2008. godine. U Evropskoj uniji, zagovarači sporazuma tvrde da ACTA znači primjenu već postojećih evropskih zakona - po njima, odredbe ACTA-e su u skladu sa postojećim pravom Evropske unije, pa njeno usvajanje neće zahtijevati nikakvu reviziju ili adaptaciju evropskog prava. Evropski komesar za trgovinu, Karel de Guht, u svojoj izjavi pred Evropskim parlamentom, rekao je da ACTA neće cenzurisati internet ili dati bilo kome pravo da kontroliše elektronsku poštu ili blogove, te da neće biti ‘’policija interneta’’. Evropski komesar de Guht je iznio stav da da evropskoj ekonomiji treba zaštita , kao i radnim mjestima koje ona gubi, budući da se na svjetskim tržištima nalaze falsifikovana dobra u vrijednosti od 200 milijardi eura. Međutim, da se u Evropi u vezi sa ACTA-om vodi žustra debata, pokazuje i nedavna ostavka Kadera Arifa, francuskog člana Evropskog parlamenta, na mjesto glavnog pregovarača u vezi sa ACTA sporazumom, i to na dan kad je Evropska unija pristupila sporazumu. On tvrdi da ACTA prijeti da kriminalizuje pristup generičkim ljekovima, koji, kako kaže, spašavaju živote, i ugrozi osnovne slobode korisnika. Po njemu, o generičkim ljekovima se ne može govoriti kao o falsifikovanim ljekovima – to su obično, ljekovi koji se proizvode nakon isteka patenta, što dovodi do značajnog pada njihove cijene. Evropska komisija je 22. februara zatražila procjenu Evropskog suda pravde u vezi s tim da li ACTA sporazum krši fundamentalna evropska prava i slobode. Da bi sporazum bio prihvaćen, takođe treba da bude odobren od strane Evropskog parlamenta, čije se mišljenje očekuje na ljeto 2012. godine, što je bio i razlog da brojne države članice odlože ratifikaciju. Evropskom parlamentu je upućena i anti-ACTA peticija, potpisana od strane više od 2 miliona ljudi, koja je stigla u PETI komitet.
